Startpagina
Favorieten

Altijd up-to-date!


 
JUF VAN DEN HEERIK HELPT ALLERARMSTEN AAN EEN HUIS IN MEXICO
Geplaatst op woensdag 30 mei 2012

Juf Van den Heerik vertrekt vandaag 31 mei opnieuw naar Mexico om huizen te bouwen met en voor de allerarmsten daar. Lees haar verhaal hieronder of zie nog eens de aflevering waarin ze te gast was bij JuEs en klik hier.

  • pilotes_04
  • pilotes_05
  • pilotes_07
  • pilotes_01
  • pilotes_08
  • pilotes_02
  • pilotes_03
  • pilotes_04
  • pilotes_05
    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7

    Hoe gaat dat dan een huisje bouwen?
    Moet je ook metselen, juf?
    Dat kan u toch helemaal niet?

    Dit zijn vragen die ik nu dagelijks van mijn leerlingen op het Effent krijg. En metselen heb ik inderdaad nooit eerder gedaan. Maar een huisje bouwen intussen wel. De huisjes die we in Mexico bouwen zijn van hout. En met hamer en spijkers kan ik best uit de voeten.

    Maar hoe pak je dat dan aan?

    Allereerst bouw je het huis niet alleen, je werkt gedurende drie dagen met Mexicaanse studenten en met het gezin waar het huisje voor gebouwd wordt. In die drie dagen staat er niet alleen een huis maar je leert elkaar ook kennen, er ontstaan vriendschappen. De eerste dag wordt de plek van het huisje gebouwd bouwklaar gemaakt. Dat is iets heel anders dan in Nederland. In Mexico wordt er gekeken of het huis wel op de plek past. En dan gaat men gewoon aan de slag. Met gaten graven, vijftien om precies te zijn. Een heel karwei kan ik wel zeggen, graven is soms ook wel eens hakken in de rotsboden. En al lijkt het allemaal niet zo precies te gaan, die gaten moet wel exact op de juiste afstand van elkaar liggen, anders past het huis niet. In de gaten komen pilotes.

    Het woordje pilotes zal voor veel bouwers het eerste Spaanse woord zijn dat zij leren. En ik kan je vertellen dat je dat woord nooit meer gaat vergeten. Pilotes zijn paaltjes en de vijftien paaltjes moeten op de juiste hoogte in de grond komen. Om dit voor elkaar te krijgen gebruik je grote stenen, kleine stenen en zand. Tijdens mijn vorige reis werd ik eerlijk gezegd niet goed van de pilotes. Sommige gaten heb ik wel vier keer opnieuw moeten graven. Pilote te hoog, pilote teveel naar links of naar rechts. Daardoor dacht ik aan het einde van de eerste dag, “Het huisje komt nooit af.” De Mexicaanse studenten bleven er nogal rustig onder, maak je niet druk, het komt echt wel af.

    Op dag twee wordt er op de pilotes een houten vloer getimmerd. De Spaanse woordjes clavo (spijker) en martillo (hamer) leer je al heel erg snel. Wanneer de vloer klaar is, zie je de afmetingen van het huis veel beter. De kinderen uit mijn gezin waren verbaasd en blij, zo’n groot huis en een houten vloer. Rennen en dansen is de eerste activiteit op de nieuwe vloer. Dit enthousiasme werkt aanstekelijk.

    Tegen de vloer worden de wanden gezet. En dan gaat het super snel. De vraag waar de ramen en deur komt was voor de ouders van mijn gezin lastig te beantwoorden. Kun je je voorstellen dat dit een moeilijke vraag is, wanneer er nooit echt iets aan je gevraagd wordt, wanneer je nooit zulke beslissen hebt moeten nemen?

    Op de laatste bouwdag worden de balken geplaatst en het dak gelegd. En dan is er een huis. Een huis van hout en spijkers, een droge plek, een veilige plek, een huis om een thuis te maken.