Startpagina
Favorieten

Droomfabriek


 
DE PASSIE VAN CAITLIN, JULIA EN BRITT: VOETBAL!
Geplaatst op donderdag 10 juli 2014

Tot voor kort was voetbal nog vooral een typische jongenssport. Tijden veranderen en dus spreken we met Julia Hoogeveen, Britt Steijn en Caitlin van Strien afzonderlijk over hun grote passie: voetbal! Hoe komt een meisje erbij om te gaan voetballen, meisjes hockeyen toch? Britt: ‘Ik heb ook jaren hockey gespeeld, maar nee, dat haalt het toch niet bij voetbal hoor. Ik denk dat ik het voetballen van mijn vader heb. Met hem ga ik al een aantal jaren naar de Kuip want wij zijn echte Feyenoorders. Seizoenkaarthouders die geen thuiswedstrijd missen. En als je er naar kijkt, wil je het zelf ook doen hè!’

Papa

Ook bij Julia uit ’s Gravenmoer is pa van grote invloed: ‘Eerst voetbal je wat mee op de pleintjes en grasvelden. Nu heb ik mijn eerste seizoen  bij een club erop zitten. Nee, dat is niet ONI hier, maar het Dongense DVVC. Die zijn al wat verder met meidenvoetbal. Behalve met mijn vriendinnen ga ik ook regelmatig met mijn vader voetballen. Hij is ook de elftalleider van het team waarin ik speel. ‘

Spectaculaire groei vrouwenvoetbal

Meidenvoetbal is inmiddels razend populair, zo blijkt ook uit de cijfers. In 1985 was de Knvb al blij met 36.000 vrouwelijke leden. In 2013 staan er 127.500 geregistreerd. Vooral bij de meisjes is de groei spectaculair te noemen, met in sommige leeftijdscategorieën een toename van maar liefst 20% per seizoen. De meisjes zijn inmiddels het aantal volwassen voetbalvrouwen ruim voorbijgestreefd.

Meiden zijn gemener

Caitlin heeft bij TSC nog meegemaakt dat ze als meisjes in een jongensteam meespeelde. ‘Dan moest je je wel bewijzen want anders kreeg je meteen opmerkingen natuurlijk. Maar het ging goed, wordt er zelf sterker van’. Spelen jongens harder dan meisjes? ‘Misschien wel, maar meiden zijn soms weer iets gemener, aan de haren trekken, knijpen, dat soort dingen. Nee denk niet dat wij doetjes zin hoor’, lacht ze.

‘Voetbal geen vrouwensport’

In 1924l was de Oostzaanse Vrouwen Voetbalvereeniging de eerste officiële voetbalclub voor vrouwen in ons land. De club verzocht vergeefs om aansluiting bij de Nationale Voetbal Bond die destijds vond dat de vrouw zich beter kon voorbereiden  of concentreren op haar taak als echtgenote en moeder. De Knvb erkende het vrouwenvoetbal pas in … 1971.

Teamwork

De meiden benadrukken allen het leuke van een teamsport uitoefenen. Julia Hoogeveen: ‘Voetbal kun je niet alleen doen, je bent afhankelijk van elkaar, moet ook met elkaar communiceren over wat je gaat doen.’ Britt: ‘Ik heb zelf een jaar geleden de overgang van SCO naar WVO gemaakt. En dat is een heel leuk elftal. We hebben veel lol samen, maar we doen ook ons best p het veld. Ik wil nooit meer weg bij deze vereniging’. Kan ze wel tegen verlies, vragen we Julia: ‘Nou, als het komt omdat sommigen verzaken, heb ik er wel moeite mee ja. Als je hard werkt en een ander doet maar wat, kan ik daar wel chagrijnig van worden. Maar als je met elkaar alles geeft en verliest, dan is het gewoon zo.’ Wat vindt ze dan het mooiste: een mooie solo afronden met een doelpunt of een dubbele combinatie met een assist voor een goal? ‘Dat laatste natuurlijk. Met elkaar de tegenstander in verwarring brengen, dat is het mooiste wat er is’.

Scoren uit een corner

Julia, Britt en Caitlin spelen ook niet onverdienstelijk. Britt:, de aanvoerster van haar elftal: ‘Ik speel als spits, denk dat ik toch al meer dan 20 keer gescoord heb dit seizoen. Mijn sterktepunten? Ik schiet hard en ik denk dat ik aardig snel ben. Omdat ik wat klein ben, zien ze me wel eens over het hoofd en kop ik raak uit een hoekschop, da’s wel mooi ja. ’ Julia komt aan hetzelfde aantal treffers tijdens haar debuutseizoen: ‘Ze zeggen dat ik wel aanleg heb. Ik neem bij ons meestal hoekschoppen en vrije trappen omdat ik wel een aardige wreeftrap heb. Mijn mooiste doelpunt? Ooit heb ik een corner genomen waarbij de bal er via de keeper in één keer in vloog, haha, met heel veel hulp van de wind hoor.’

Voetbalacademie

Caitlin: ‘Ik ben een echte verdediger. Ben zelfs al eens een keer door een Brabantse selectie uitgenodigd.  En nu ga ik voor SteDoCo (Sterk Door Combinatie) spelen. Dat is toch wel eervol want heet eerste team daar speelt in de hoofdklasse en er is een voetbalacademie voor meisjes. Het is wel wat meer reizen want ze spelen in Hoornaar en dat ligt in de Alblasserwaard, in de buurt van Gorinchem. Het niveau is daar wel hoog dus ik ben benieuwd hoe me dat afgaat.’ Alle drie volgens ze het WK en in het bijzonder natuurlijk de prestaties van Oranje. ‘Ja iedere dag voetbal kijken, mooi toch!’